ΕΣΗΕΑ: Πλήγμα στην ενημέρωση το κλείσιμο της "Απογευματινής"

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει την ιδιοκτησία της εφημερίδας «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», που οδηγεί ένα ιστορικό έντυπο σε κλείσιμο αφήνοντας κυριολεκτικά στο δρόμο 130 εργαζομένους.Ύστερα από τέσσερις μήνες ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, μη καταβολή δεδουλευμένων, εκμετάλλευσης της ανοχής και υπομονής των εργαζομένων, η ιδιοκτησία της εφημερίδας, με τον πλέον κυνικό τρόπο, προσφεύγει στη διαδικασία της πτώχευση, με συνέπεια:

• Οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα να στερούνται και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων (δεδουλευμένα, αποζημιώσεις, επιδότηση ανεργίας…).
• Η ενημέρωση να υφίσταται πλήγμα, αφού αποδεικνύεται ότι ακόμα και μια ιστορική εφημερίδα μπορεί απλά να σταματήσει να υπάρχει, όταν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών της –σε άλλους τομείς, όπως τα δημόσια έργα– παύουν να εξυπηρετούνται από την ιδιότητα του εκδότη.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ ζητάει από την Κυβέρνηση να σταματήσει να παρακολουθεί ως Πόντιος Πιλάτος τις εξελίξεις και να αναλάβει τις ευθύνες της για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ΜΜΕ. Να αντιληφθεί ότι τα ειδικά προνόμια που απολαμβάνουν οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ χρησιμοποιούνται για τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και όχι για την ενημέρωση του πολίτη.

Ταυτόχρονα, καλεί τους εργαζομένους στα ΜΜΕ σε αγώνα για το δικαίωμα στην ενημέρωση, το δικαίωμα στη δουλειά, το δικαίωμα στην επιβίωση.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΟΕΣΥ: Μεγάλες οι συνέπειες από το «λουκέτο» της «Απογευματινής»

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) καταγγέλλει την απόπειρα της ιδιοκτησίας της εφημερίδας ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ να προσφύγει σε διαδικασία πτώχευσης και να οδηγήσει μια ιστορική εφημερίδα στο λουκέτο.
 Εάν αυτή η απόπειρα δεν αποτραπεί -έστω την τελευταία στιγμή- οι συνέπειες θα είναι μεγάλες:
    · Οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα μένουν κυριολεκτικά στο δρόμο στερούμενοι και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων (δεδουλευμένα, αποζημιώσεις, επιδότηση ανεργίας…).
    · Η ενημέρωση υφίσταται πλήγμα, αφού αποδεικνύεται ότι ακόμα και μια ιστορική εφημερίδα μπορεί να πεταχτεί σαν στημένη λεμονόκουπα όταν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών της -σε άλλους τομείς, όπως τα δημόσια έργα- παύουν να εξυπηρετούνται από την ιδιότητα του εκδότη.

    Η ΠΟΕΣΥ καλεί την κυβέρνηση να πάψει να παρακολουθεί ως Πόντιος Πιλάτος τις τραγικές εξελίξεις στον Τύπο και να αναλάβει τις ρυθμιστικές ευθύνες που απορρέουν από τον ειδικό χαρακτήρα των επιχειρήσεων ενημέρωσης, αλλά και από τα προνόμια που απολαμβάνουν οι εκδότες.
Καλεί επίσης τους εργαζόμενους στον Τύπο σε επαγρύπνηση και συστράτευση, ώστε να αποτρέψουμε μια εξαιρετικά δυσμενή εξέλιξη για όλον τον κλάδο.

    Το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.ΣΥ.

"Ήταν 59χρονών…και είχε τόσα να δώσει ακόµα"

ΗΤΑΝ 59 ΧΡΟΝΩΝ… Στην πιο παραγωγική της ηλικία… Είχε πολ-

λά να δώσει ακόµα! Χρόνια τώρα αντιµετώπιζε δυσκο-

λίες, αλλά τα «παιδιά» της τη στήριζαν πάντα, µε την ψυ-

χή τους και το φιλότιµό τους… ∆εν της χαλούσαν χατίρι.

Ε! Μπορεί να γκρίνιαζαν πού και πού, αλλά στο τέλος

έκαναν πάντα ό,τι έπρεπε για να νιώσει εκείνη καλύτε-

ρα... Ξενυχτούσαν στο πλευρό της, περίµεναν υποµονε-

τικά µια καλή της κουβέντα! Αυτό ήταν όλο. Τα παιδιά

της δεν ήθελαν κάτι άλλο. Μια καλή κουβέντα (κάποιες

φορές) ήταν αρκετή.

ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ήρθε ένας «γιατρός». Μας είπε ότι θα την κάνει

καλά και όλοι εµείς (τα παιδιά της) κρεµαστήκαµε από

το στόµα του και τις υποσχέσεις του. Βάλαµε τα δυνατά

µας, σταθήκαµε ξανά στο πλευρό της, ξενυχτήσαµε, πο-

νέσαµε, µατώσαµε, πικρα-

θήκαµε, στερηθήκαµε, αλλά

σταθήκαµε στο πλευρό της.

Βλέπετε, ο γιατρός είναι Θε-

ός… Και τον Θεό τον εµπι-

στεύεσαι!

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΠΑΙ∆Ι ΤΗΣ… Τσα-

κωθήκαµε κάποια στιγµή

και δεν µου ξαναµίλησε.

Με πλήγωσε πολύ αυτό. Το ξεπέρασα, αλλά πάντα όποτε

συναντιόµασταν, η καρδιά µου χτυπούσε δυνατά! Είχαµε

περάσει ωραία. ∆ύσκολα πολλές φορές, αλλά ωραία…

ΣΗΜΕΡΑ, τα παιδιά που έζησαν δίπλα της, µέχρι την τελευταία της

στιγµή, προσπαθούν να συνέλθουν. Ακόµα κι εγώ που

είχα τόσο καιρό να της µιλήσω, προσπαθώ να συνέλ-

θω και ν’ απαντήσω στο ερώτηµα «τι κάναµε λάθος»…

ΝΑΙ! Ξέρω τι κάναµε λάθος: Εµπιστευτήκαµε ένα γιατρό, που τελικά

ήταν κοµπογιαννίτης. Και αυτό το λάθος θα το κουβαλάµε

για πάντα, όπως θα κουβαλάµε πάντα και το όνοµά της:

«ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

ΟΤΑΝ κάποιος ρωτούσε ποια είναι η οδός Φειδίου, η απάντη-

ση ερχόταν άµεσα: «Ξέρεις πού είναι η Απογευµατινή;

Ε! Αυτή είναι η Φειδίου». Όταν κάποιος µας ρωτούσε

σε ποια εφηµερίδα δουλεύουµε, απαντούσαµε µε καµά-

ρι «στην “Απογευµατινή”», άσχετο αν πολλοί ήταν αυ-

τοί που αµφισβητούσαν την αξία και την ιστορία της. Ε-

µείς, όµως, ξέραµε!

ΟΙ 7 ΟΡΟΦΟΙ της Φειδίου 12, είχαν µια τέτοια ιστορία που πολ-

λοί θα ζήλευαν. Είχαν τέτοια ζωντάνια που πολλοί, βαθιά

µέσα τους, θα ήθελαν να µιµηθούν. Και είχε µια ζεστασιά

που κάποιοι ούτε µπορούσαν να φανταστούν.

∆ΟΥΛΕΨΑ σε πολλές εφηµερίδες. Όλες τις αγάπησα µε πάθος.

Με την «Απογευµατινή», όµως, η σχέση ήταν αλλιώς…

Μου ενέπνεε έναν απέραντο σεβασµό. Ένα σεβασµό που

δεν µπορούσες να παραβλέψεις ούτε σε ένα τετραγωνικό

από αυτό το κτίριο.

ΜΕΣΑ στη Φειδίου φάγαµε ψωµί, µεγαλώσαµε τα παιδιά µας,

κάναµε φίλους και σχέσεις ζωής… Σεβαστήκαµε και τι-

µήσαµε το µεροκάµατό µας και δεν µας ενδιέφερε αν

κάποιες φορές ήταν «µεροκάµατο

του τρόµου».

«ΑΥΤΟΣ», όµως, ούτε σεβάστηκε

ούτε τίµησε το όνοµα (βαρύ σαν ι-

στορία) που είχε στα χέρια του. Για-

τί, απλά, «αυτός» δεν ξέρει ούτε την

ιστορία, ούτε τις αξίες που κουβαλά-

ει ένα όνοµα σαν κι αυτό. Άλλωστε,

«αυτόν» δεν τον ενδιέφερε κιόλας…

∆ιότι για το συγκεκριµένο άνθρωπο τα πάντα µετριού-

νται µε το κυβικό (µε το κυβικό δεν µετράνε τα µπετά;)

και όχι µε την ιστορία, την ποιότητα, την προσπάθεια, το

στόχο, την αξιοπρέπεια και το σεβασµό.

Την Πέµπτη το πρωί οι φίλοι και συνάδελφοί µου µε πήραν τηλέ-

φωνο να πάω στη Φειδίου, να µοιραστώ µαζί τους τη λύ-

πη και το θυµό… Μετανιώνω, αλλά δεν άντεξα να πάω!

Και αυτό γιατί ο θυµός µου είναι µεγαλύτερος από τη λύ-

πη µου. Θυµός, γιατί «αυτός» αποδείχθηκε τόσο µικρός

και λίγος µπροστά σε κάτι τόσο µεγάλο και σηµαντικό…

Αγαπηµένοι µου συνάδελφοι σας ζητώ συγγνώµη.

Ιονιστής

Από την "Αθηναϊκή" 

http://www.athinaikipress.gr/

Συντονισμένη επίθεση των εργοδοτών κατά των εργασιακών κατακτήσεων

Δευτέρα, 1η Νοεμβρίου 2010

Στη σημερινή συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής των Συνεργαζομένων Ενώσεων στο χώρο των ΜΜΕ συζητήθηκαν διεξοδικά οι συστηματικές και στοχευμένες επιθέσεις σε βάρος εργασιακών και ασφαλιστικών κατακτήσεων που επιτεύχθηκαν με τους ιστορικούς αγώνες των εργαζομένων.
Διαπιστώθηκε ότι η εργοδοσία το τελευταίο διάστημα εκμεταλλευόμενη το περιβάλλον που δημιούργησαν οι κυβερνητικές πολιτικές προχωρεί ασύδοτη σε απολύσεις, μειώσεις μισθών, μεταβολή εργασιακών όρων, υποαπασχόληση και κατάργηση των ΣΣΕ.
Οι εργοδότες ουσιαστικά, με τη στήριξη της κυβέρνησης, κηρύττουν απροκάλυπτα τον πόλεμο στους εργαζόμενους.
Σε αυτή την πρόκληση οι εργαζόμενοι θα απαντήσουμε δυναμικά. Καλούμε τους συναδέλφους μας σε αγωνιστική ετοιμότητα στηρίζοντας δυναμικά, ενωτικά και αποφασιστικά συγκεκριμένες δράσεις που θα ανακοινωθούν άμεσα.
Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, μαζί με τους εργαζόμενους όλης της χώρας, δεν θα γίνουμε τα θύματα της κρίσης τους.

ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΑ Μ.Μ.Ε.

Κ.Ι.Σαραντόπουλος: "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"

Οι τίτλοι του "τέλους" έπεσαν σήμερα στην "Απογευματινή" με μια ανακοίνωση από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της εφημερίδας κ. Σπυρίδωνα Μαύρο, ο οποίος ενημέρωσε τους εκπροσώπους των εργαζομένων ότι υπεβλήθη αίτηση πτώχευσης στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

Οι συνεχείς παλινωδίες και παλινδρομήσεις της διοίκησης δεν μας επέτρεψαν να προετοιμάσουμε ούτε το τελευταίο αποχαιρετιστήριο φύλλο της "Α", καθώς στις 28 Οκτωβρίου, και ενώ όλη η ύλη της εφημερίδας ήταν έτοιμη προς εκτύπωση, ο Διευθύνων Σύμβουλος της "Α" Κώστας Σαραντόπουλος έδωσε προφορική εντολή να μην τυπωθεί η εφημερίδα. Η ηλεκτρονική πύλη προς τα πιεστήρια της "Ναυτεμπορικής" έκλεισε για τα κείμενά μας με απόφαση του Κώστα Σαραντόπουλου. Σήμερα επικρέμεται και η απειλή να απαγορευθεί η είσοδος μας, στα γραφεία μας, στο κτήριο της οδού Φειδίου που πριν από 58 χρόνια στέγασε το όραμα του ιδρυτή της "Απογευματινής" Νάσου Μπότση. Του δημοσιογράφου που έδωσε ζωή σε μια από ιστορικότερες εφημερίδες της χώρας και δημιούργησε σχολή από την οποία πέρασαν και έγραψαν κορυφαία ονόματα του Τύπου και των Γραμμάτων.

Αυτή η εφημερίδα όμως κατέρρευσε στα χέρια του εργολάβου - διευθύνοντα συμβούλου, ο οποίος στην πράξη αποδείχθηκε ότι δεν λειτούργησε πότε ως εκδότης και δεν αντιλήφθηκε ποτέ τις ιδιαιτερότητες μίας επιχείρησης του Τύπου.

Έτσι οι 130 εργαζόμενοι που εδώ και δυο χρόνια βάζουμε "πλάτη" για τη συνέχιση της έκδοσης μένουμε κυριολεκτικά στο δρόμο, αφού η νομική διαδικασία, πίσω από την οποία οχυρώνεται ο Κώστας Σαραντόπουλος δε μας επιτρέπει αυτή την ώρα να διεκδικήσουμε ούτε και το επίδομα ανεργίας. Και αυτό γιατί μέχρι την εκδίκαση της αίτησης πτώχευσης - τουλάχιστον τέσσερις μήνες μετά - οι εργαζόμενοι θα παραμένουμε όμηροι και απλήρωτοι.

Του λουκέτου στην "Απογευματινή" προηγήθηκαν πολλοί "σωτήρες" και ...διάττοντες αστέρες, η γνώμη των οποίων επικράτησε πολλές φορές των προειδοποιήσεων των συντακτών.
Προηγήθηκαν επίσης μια σειρά λανθασμένων - όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα - χειρισμών εκ μέρους της διοίκησης, όπως η διακοπή της συνεργασίας της εφημερίδας με φωτογραφικά και ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο περιορισμός της ύλης, η μείωση του χαρτιού και του τιράζ, η έλλειψη παντελούς προγραμματισμού και τελικά η ματαίωση των ενθέτων και κυρίως οι δραματικές - τα τελευταία χρόνια - μειώσεις στο προσωπικό. Έτσι, η σοφία της κουκουβάγιας - το σήμα κατατεθέν της "Απογευματινής" - δεν κατάφερε να οδηγήσει το σκάφος σε ασφαλές λιμάνι.

Ωστόσο, οι εργαζόμενοι της "Απογευματινής" δεν προτιθέμεθα να εγκαταλείψουμε το σκάφος.

Στόχος μας εξακολουθεί να είναι πρώτα από όλα η εξασφάλιση των συμφερόντων μας, δεδουλευμένων και αποζημιώσεων, και όσο περνάει από το χέρι μας η επιβίωση της εφημερίδας.
Όπλα μας η ενότητα, η αγάπη για τη δουλειά που κάνουμε, και η αλληλεγγύη προς κάθε συνάδελφό μας, από τα διευθυντικά στελέχη, που αντιστάθηκαν στους εκβιασμούς και τις πιέσεις της εργοδοσίας, έως και τις συναδέλφους μας που επιμελήθηκαν την καθαριότητα των γραφείων μας και μαζί τους περιμέναμε υπομονετικά, αλλά μάταια, την καταβολή των δεδουλευμένων μας.

Περιμένουμε τη στήριξη των Σωματείων μας και των συναδέλφων μας, σε όποια εφημερίδα και Μέσο κι αν εργάζονται, γιατί οι δραματικές εξελίξεις στην "Απογευματινή" δεν πρέπει να λειτουργήσουν ως "πιλότος" στους ασύδοτους σχεδιασμούς επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο των Μέσων Ενημέρωσης. 


Εργαζόμενοι στην "Α"

Ραγδαίες εξελίξεις στην "Α" - Ενημέρωση από τα δικαστήρια και την 24ωρη απεργία

Ραγδαίες εξελίξεις σημειώνονται τις τελευταίες ώρες στην "Απογευματινή", με τη στάση της εργοδοσίας να παραμένει ακατανόητη. Ο δικηγόρος της επιχείρησης "Εκδόσεις Απογευματινή Α.Ε." προσήλθε σήμερα στο κτήριο 5 της πρώην Σχολής Ευελπίδων, όπου θα εκδικαζόταν το αίτημα της εργοδοσίας για ασφαλιστικά μέτρα (σ.σ. απέναντι στους πιστωτές, ώστε να προστατευτεί από κατασχέσεις) και δήλωσε ότι η εταιρεία παραιτείται του συγκεκριμένου αιτήματος!




Οι εργαζόμενοι - που δώσαμε μαζικό και δυναμικό "παρών" στα δικαστήρια - περιμένουμε πλέον επίσημη ενημέρωση, αύριο Τρίτη 2 Νοεμβρίου, από τον πρόεδρο του ΔΣ της "Απογευματινή Α.Ε." Σπυρίδωνα Μαύρο, περί του τί μέλλει γενέσθαι.
Αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι επιστρέψαμε στο κτήριο της Φειδίου για να περιφρουρήσουμε την 24ωρη απεργία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να προσερχόμαστε κανονικά στην εργασία μας.
Περισσότερες λεπτομέρειες, σύντομα, σε νεώτερη ενημέρωση, καθώς αυτή την ώρα συνεδριάζει και το Διασωματειακό.

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση.

Εργαζόμενοι στην "Α" 

Ανακοίνωση συμπαράστασης του Συλλόγου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)

Μετά το «λουκέτο» στα Ελληνικά Γράμματα και τις μαζικές απολύσεις στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), στο εκδοτικό συγκρότημα του Πήγασου, στην Ελευθεροτυπία και αλλού, το νέο επεισόδιο στο σίριαλ της κρίσης στον χώρο των εκδόσεων λέγεται Απογευματινή. Απλήρωτοι εδώ και πάνω από 4 μήνες, οι 130 εργαζόμενοι της εφημερίδας είδαν πριν από λίγες ημέρες τον ιδιοκτήτη της, εκδότη και μεγαλοεργολάβο του κατασκευαστικού τομέα Κ. Σαραντόπουλο, να υπάγει την επιχείρηση στο Άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα ζητώντας προστασία από τους πιστωτές του, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι …εργαζόμενοί του. (Περισσότερες λεπτομέρειες και συνεχής ενημέρωση για την υπόθεση, στο ιστολόγιο των εργαζομένων στην Απογευματινή.)


Έχουν ήδη γραφτεί και ειπωθεί πολλά για τις μεθοδεύσεις με τις οποίες οι μεγαλοεπιχειρηματίες επιτελούν τους τελευταίους μήνες την περίφημη «αναδιάρθρωση» της αγοράς εργασίας και των κερδών τους: μηνιαίες απολύσεις μέχρι εξαντλήσεως του νόμιμου ορίου, «λουκέτα», «ελεγχόμενη πτώχευση» (μέσω του διαβόητου πλέον Άρθρου 99), «λοκ-άουτ», είναι μόνο τα πιο διαδεδομένα νομότυπα μέτρα που επιστρατεύονται για τον σκοπό αυτό. Το κλείσιμο των Ελληνικών Γραμμάτων υπήρξε από αυτή την άποψη χαρακτηριστικό παράδειγμα: ένας από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους της χώρας, ιδιοκτησίας του μεγαλύτερου εκδοτικού συγκροτήματος της χώρας, μετατράπηκε μέσα σε μια τριετία μόλις σε «ζημιογόνα επιχείρηση», την ώρα που οι μεγιστάνες ιδιοκτήτες του «μετέθεταν» τις «επιχειρηματικές δραστηριότητές» τους σε άλλους τομείς (όπως τον τραπεζικό) προκειμένου να «αναθερμάνουν» την «κερδοφορία» τους και να «τονώσουν την ανάπτυξη» στη χώρα. Το αποτέλεσμα: 94 εργαζόμενοι στον δρόμο, δεκάδες συγγραφείς, μεταφραστές και επιμελητές απλήρωτοι, χιλιάδες βιβλία εγκαταλειμμένα στις αποθήκες της εταιρείας, χωρίς καμία κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας για τους δημιουργούς τους – απλό «στοκ» στην αποκλειστική διάθεση του ΔΟΛ. 

Η περίπτωση της Απογευματινής, ωστόσο, ρίχνει ακόμα περισσότερο φως στον τρόπο με τον οποίο οι δυσοίωνες εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο των εκδόσεων και του Τύπου επηρεάζουν όλους τους συναδέλφους, μεταφραστές, επιμελητές και διορθωτές, που, λόγω της φύσης της δουλειάς τους, σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα, έμπρακτα ή δυνητικά, με τον χώρο αυτό. Η διαπλοκή εκδοτικών οίκων και συγκροτημάτων Τύπου και ΜΜΕ είναι ήδη αρκετά μεγάλη απειλή για όλους μας, «κακό μαντάτο» για το άμεσο μέλλον, όπως θα μας υπενθυμίζει πάντα η υπόθεση των Ελληνικών Γραμμάτων – δεν είναι όμως το μόνο πρόβλημα.

Ο ιδιοκτήτης της Απογευματινής, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει στην κατοχή του κανέναν εκδοτικό οίκο, ούτε άλλη εκδοτική επιχείρηση. Στην Απογευματινή, όμως, εργάζονται ήδη έξι συνάδελφοι διορθωτές, 6 από τους 130 εργαζόμενους που είναι απλήρωτοι από τον Ιούνιο. Από τους έξι αυτούς συναδέλφους, μόνο μία είναι μέλος του ΣΜΕΔ: οι υπόλοιποι πέντε είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ, η οποία, σημειωτέον, κατά παράβαση κάθε νομοθεσίας περί εργατικών κι επαγγελματικών οργανώσεων, απαγορεύει στα μέλη της να συμμετέχουν σε άλλο πρωτοβάθμιο σωματείο πλην αυτής. Αλλά οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή οι συνάδελφοι ασφαλώς δεν εξαντλούνται στους ανώφελους περιορισμούς που έχουν να αντιμετωπίσουν σε ό,τι αφορά τη συνδικαλιστική τους εκπροσώπηση. Αν και δουλεύουν ως μισθωτοί στην εφημερίδα, όχι μόνο δεν πληρώνονται ως τέτοιοι, αλλά είναι και αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων να αναζητήσουν άμεσα «εξωτερικές συνεργασίες» στο ολοένα πιο θολό τοπίο της αγοράς των εκδόσεων και του Τύπου για να επιβιώσουν. Την ίδια στιγμή, η καταβολή των δεδουλευμένων τους βρίσκεται στον αέρα: μετά την υπαγωγή μιας επιχείρησης στο Άρθρο 99, οι «φεσωμένοι» μετονομάζονται σε «πιστωτές», εξομοιώνονται δηλαδή με τράπεζες και άλλους …δανειστές, και οι διεκδικήσεις τους μπαίνουν σε αναστολή μέχρι νεοτέρας. Εν ριπή οφθαλμού, και με τις ευλογίες της κείμενης νομοθεσίας, μετατρέπονται από «εξασφαλισμένοι» μισθωτοί, ή έστω λιγότερο εξασφαλισμένοι «εργαζόμενοι με μπλοκάκι», σε «εξωτερικούς συνεργάτες», «ελεύθερους επαγγελματίες» ή «εργολάβους», περνώντας κιόλας από το ενδιάμεσο στάδιο του «δανειστή-πιστωτή» της επιχείρησης! Φαίνεται ότι στην Ελλάδα του 2010 βρέθηκε ο ιδανικός τρόπος καταπάτησης κάθε εργασιακού δικαιώματος: η έντεχνη «εξαφάνιση» της ίδιας της έννοιας του εργαζομένου…

Η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι συνάδελφοι της Απογευματινής, όπως κι αυτή στην οποία βρέθηκαν αμέσως πριν από αυτούς οι συνάδελφοι των Ελληνικών Γραμμάτων, δεν έχει τίποτα το εξαιρετικό, τίποτα το ιδιαίτερο: μας αφορά όλους, μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει η κατάσταση και το πρόβλημα τους καθενός και της καθεμιάς μας. Γι’ αυτό είναι επιτακτική, ακόμα μια φορά, και κάθε φορά περισσότερο από την προηγούμενη, η οργάνωση της αλληλεγγύης μας, ο κοινός μας αγώνας σε όλα τα επίπεδα. Όταν οι νομοθετικές κι εργοδοτικές μεθοδεύσεις «κάνουν πράγματα με τις λέξεις» σε βάρος μας, εμείς απαντούμε κάνοντας πράξη τα λόγια μας.

Συμπαραστεκόμαστε με όλα τα μέσα στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Απογευματινή

Τα αιτήματά τους είναι απαιτήσεις όλων μας

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΩΝ ΔΙΟΡΘΩΤΩΝ
(ΣΜΕΔ)

http://www.smed.gr/2010/11/130.html